News
25/06/2015

Cultuurbeleid 2017 – 2020, open brief.

cultuurbeleid 2017 - 2020Gisteravond is er in de 2e kamer gedebatteerd over het Cultuurbeleid 2017 – 2020. Aangezien ik van mening ben dat popmuziek te weinig in het verhaal voorkomt heb ik de kamerleden van de diverse fracties met cultuur in hun portefeuille een mail gestuurd. Hopelijk ter inspiratie en doen ze er wat mee. Ik kan me voorstellen dat je als kamerlid behoefte hebt om verhalen uit de praktijk te horen. Niet dat ik de wijsheid in pacht heb, zeker niet…maar ik wil deze mail hier ook met jullie delen.

Hier mijn input voor het cultuurbeleid 2017 – 2020 :

Ik zal mij even voorstellen, Ed Struijlaart, in het kort: singer/songwriter met baard. Opererend binnen de popmuziek. 5 jaar geleden heb ik mijn ‘normale baan’ vaarwel gezegd om volledig te gaan voor waar mijn hart het snelst van gaat kloppen: het maken van muziek. Op je 30e die stap wagen is niet zonder risico en je krijgt een hoop ‘zou je dat nou wel doen jongen?!?’s te horen, maar ik dacht dat ik een goede kans maakte. Dankzij de toenmalige WWIK regeling heb ik nét dat steuntje in de rug gehad wat ik nodig had om het te redden. Inmiddels draait mijn eigen bedrijfje hartstikke lekker, volle agenda. Olé, zou ik bijna roepen. Maar, het gaat hier niet alleen om mij. Vooral om alle toekomstige Edje Struijlaart’s van deze wereld die dezelfde droom hebben. In deze mail schets ik jullie mijn verhaal uit de praktijk, en mijn ideeën over het te voeren beleid.
Dat ik zojuist ‘normale baan’ tik doet me eigenlijk gelijk beseffen waarom ik jullie deze mail stuur: Popmuziek is nog steeds een ondergeschoven kindje binnen het gehele cultuurbeleid en wordt mijns inziens nog steeds niet voor vol aangezien. Getuige ook het bijna niet noemen van popmuziek in het advies van de Raad voor Cultuur. Het is natuurlijk ook lastig, popmuziek is een voornamelijk commerciële business. Punt. Maar, voordat er überhaupt gedacht kan gaan worden aan het verdienen van geld is er wel het e.a. nodig om tot dat punt te komen. Daarom is goede muziek educatie van essentieel belang. Hierop is de afgelopen jaren zoveel bezuinigd, dat komt het klimaat zeker niet ten goede. Maar, laat ik het nog iets breder trekken: als ik ‘vroegâh’ Eric Clapton niet op TV had gezien met zijn mooie Fender Stratocaster (volgens mij was het zelfs bij de BBC…), was bij mij dat vonkje misschien wel helemaal niet overgeslagen. Het is dus volgens mij allemaal met elkaar verbonden. Goede muziekprogramma’s op radio en tv zijn hierin dus ook erg belangrijk om jonge mensen op het spoor van hun passie te zetten. Stel dat jij als 9 jarige zo’n muzikale revelatie voelt en je ouders hebben vervolgens geen geld om je op muziekles te doen, dan vind ik dat er op scholen ruimte moet zijn om in die behoefte te voorzien. Je zou zomaar de nieuwe *vul naam van de hotste act van het moment in* kunnen stimuleren om zijn/haar roeping te vinden! Er gaat extra geïnvesteerd worden in het muziekonderwijs, betrek aub de popmuziek hierbij. Er lopen zoveel muzikanten rond die hun ervaring kunnen en willen delen aan de volgende generatie(s)! Het zou zonde zijn daar geen gebruik van te maken.
Daarnaast zou ik willen pleiten voor investeren in de infrastructuur van onderaf. Ik zie steeds meer jongerencentra en toffe, kleine, festivals verdwijnen hier in de buurt. Dit zijn plekken waar je als muzikant je eerste stappen zet. Sterker nog, niet alleen als muzikant…maar ook als ondernemend mens. Dankzij de kansen en ruimte die ik gekregen heb bij diverse jongerencentra en festivals heb ik erg veel geleerd. Waar ik vandaag de dag nog steeds profijt van heb. Heb zoveel ervaring opgedaan als vrijwilliger in de rol van o.a. programmeur, bestuurslid etc etc. Maar vooral het werken in een hecht team en samen knokken om elke avond/maand/jaar weer iets tofs neer te zetten. Deze broednesten zijn zo belangrijk en zo gericht op de praktijk, we moeten ook weer niet willen dat álles alleen maar uit de schoolboekjes geleerd word (hoe tof ik de HBA’s en Rockacademies van deze wereld ook vind). In de ideale wereld vind ik dat eigenlijk elke gemeente zo’n broednest zou moeten hebben. Dat is natuurlijk niet geheel reëel, dat begrijp ik…maar, ik hoop dat ik met dit voorbeeld het belang ervan een beetje duidelijk kan maken.
In het buitenland doen ‘we’ het op dit moment hartstikke goed, ik kan me niet herinneren dat er zoveel NL artiesten in het buitenland successen behalen. Klein voorbeeldje: ik zat vorige week in London in een restaurant en hoorde daar Caro Emerald uit de speakers komen. Toen ik vervolgens ’s avonds in mijn bed lag hoorde ik Mr. Probz zijn ‘Waves’ onder een item op de Engelse TV. Trots, dat is het eerste woord wat in me opkomt. Dan zou je kunnen zeggen: dit bedruipt zichzelf, dus we laten het maar voor wat het is. Lijkt me niet de juiste gedachte. Mijn ondernemershart zegt me altijd dat je op dit soort moment juist moet gaan investeren. Om de stap naar het buitenland te maken is een hoop geld nodig, er moet een hoop geïnvesteerd worden…met alle risico’s van dien. Dan denk ik dat de overheid hier een mooie kans heeft om een helpende hand te bieden. Bijvoorbeeld door garant te staan voor een bepaald % van de kosten, ik noem maar iets. In ieder geval door hier pragmatisch mee om te gaan. Je merkt nu al dat ‘onze’ ster in het buitenland rijzende is. Zelf merk ik dat door steeds meer samenwerkingen met internationale artiesten/songwriters en de mogelijkheden om in Duitsland en Engeland aan het werk te gaan. NL is hot, laten we het pannetje vooral op het vuurtje houden ;).
Tot slot zou ik er hartgrondig voor willen pleiten om het BTW tarief op 6% te houden. De economie begint nét een beetje op gang te komen, maar is nog erg broos. Vervolgens is de overheid er weer als de kippen bij om de BTW te verhogen?? Dit lijkt me echt onverstandig, zeker in de sector die bedoeld is om mensen een goede tijd te bezorgen (daar zijn we met z’n alles best aan toe). Er is al zoveel bezuinigd op cultuur en mensen binnen onze sector doen zo hun best om het hoofd boven water te houden. Ik zie dat bijvoorbeeld aan een klein theater hier in de buurt van Den Haag, na het dichtdraaien van de subsidiekraan balanceerden ze op het randje van de afgrond. Door er vol enthousiasme voor te gaan én door goed bestuur, is het ze gelukt om het hoofd boven water te houden. Dat is toch mooi? Zij gaan een verhoging keihard voelen. Om nog maar te zwijgen van de kleine popfestivals en clubs die de kosten flink zien stijgen. Kortom: slecht idee. Doe het niet.
Al met al een heel verhaal geworden, mocht u het interessant vinden om eens persoonlijk met mij over het cultuurbeleid 2017 – 2020 te praten dan hoor ik dat graag.

Met vriendelijke groet,

Ed Struijlaart
Muzikant

Input: Lees hier de brief van de Popcoalitie aan de minister

 


Wil je Ed met zijn band in je club of op je festival boeken? Neem contact op met Agents After All. Ed boeken voor een exclusief huiskamerconcert? Dit zijn kleine intieme optredens op bijzondere locaties, bijvoorbeeld bij jou thuis! Klik op deze link voor meer info of neem direct contact op.